Vista pels autres

La question es totjorn malaisida quand fau quicòm que correspond pas a çò que los amics sabon de ièu.

Cal aver lo coratge d' aver un grop d' amics diferents dels primièrs. Cadun se sentis legitima per dire que soi pas aital, que o deuriai pas far e patin-cofin. E Aqui me cal èsser capabla d' afortir çò que vòli e de contunhar de veire las amigas.

Una autre causa es dificile e de s' obrir e de descobrir quicòm de completament estrangièr. Quicòm que coneissi pas, e que val lo còp.

Sovent, fau lo morre, i vau de recuolons. E mai, après me met en colera de l' aver fach. cal qualques jorns per que comence de n' èsser fièra e de ne parlar. Qualques jorns per soscar, rondinar e fulminar. En fach de temps per me convéncer qu' ai agut arason e que regreti pas.

Aital, la relacion amb los autres  es totjorn interessanta. Plena de suspresas.

 

Escoti la ràdio e l' emission pausa la question de mancar sa vida. Que vòl dire? Dison que cada societat decidis dels critèris que permeton de jutjar sa vida.

Me disi que pòdi, ièu soleta causir los critèris e evaluar ma vida. Ai pas besonh de qualqu' un mai per aquò far. De còps, soi plan contenta de çò que veni de faire, del biais de passar la jornada... çò que me pertòca mai es la qualitat de las relacions que ai amb los autres. Se passi un moment a escambiar sus quicòm de ric es a dire que a interessat las doas personas, me sentissi complida.
Solament dins la societat, al trabalh ai besonh de reconeissença. Aqui doni la possibilitat a d' autres de m' evaluar amb de critèris que benlèu partajam pas. Accepti de far tot çò que pòdi e quitament mai, per dintrar dins aquestes critèris. Perque, dins aqueste domèni, çò que pensi de ièu bastaria pas?
Perque mon auto-evaluacion regulara basta pas?
E se per astre diguèsse que çò que fau es plan, me prendriai per una pretenciosa.
Aquesta pensada, en fach, es una trapèla. La reussita es mal acceptada, o podem pas exprimir. Simplament coma s' enoncia un fach: lo mestièr m' agrada e capiti en general.
I a pas brica d' implicacions de tal biais que fariai pas mai d' esfòrces!!
Alara, vòli respondre a la question pausada a la ràdio totara, que soi satisfacha uèi de la vida tal coma es e que vau pas m' arrestar mas contunhar.

Una Matinada a L' ostal

                   
Levada d' ora coma de costuma aquò dona de temps per faire un fum de causas. Pr' aquò ai  trobat doas oradas  per trabalhar per l' escòla. Confòrt de trabalh: assetada dins un fautuèlh, una topineta de tè vertadièr. Pas brica de collègas que venon te parlar o que se dison que te devon parlar sedenon pensariás que te fan lo morre!

Corregissi ja de còpias que son manjairas de temps perque i a mai en mai d' escolans dins la meteissa classa.
 Soi totjorn contenta de los tornar veire d' una setmana sus l' autra. E quand , de còps son aïssables, me rementi lors parents qu' ai rescontrats en debuta d' annada e que son tan segurs que lors dròlles son tan braves!! Me disi qu' es verai, que son de joves simpatics que s' amusan e que los cal ajudar a progressar e a grandir. Explicitar l' imatge que donan d' eles per lor comportament e dire las consequéncias umanas de lors actes. 
Vòli pensar qu' es portaire per d' unes e per los autres se farà mai tard.

Mon mestièr m' agrada, soi una privilegiada.

una jornada de trabalh impossible

Una jornada de trabalh estranha: S' amassèrem de profs dins una sala per trabalhar. Mas es lo mes de Junh!!!
 Un prof venguèt de luènh per nos parlar d' eròis qu' unifiquèron las lengas bessonas. Aquel òme faguèt un esfòrç: parlèt de còps en oc, de còps en catalan. Nos ajudèt plan a seguir çò que disiá. 
Mas çò qu' èra pas previst es l' estat d' escota de profs al mes de Junh!

Après lo repais, degun dormiguèt pas. Un autre prof venguèt per parlar d' autres eròis e de difinicions. Parlèt tanben del besonh dels escrivans de crear d' eròis per se sentir, eles, eròis. Expliquèt qu' èra un biais de faire de literatura, un biais de considerar l' òme dins la vida. Que n' i a d' autres d' autors que pensan que los èròis son pas los meteisses. Question de definicion. De que parlam?
Mas çò qu' èra pas previst es l' estat d' escota de profs al mes de Junh!

Impossibilitat de se concentrar. Impossibilitat de demorar assetada. Impossibilitat de gardar lo silenci. Impossibilitat d' escotar.
Quina galèra!!
E a un momenton, cortet segur, l' idèa que per un escolan deu èsser tarrible de passar la jornada a l' escòla quand l' interessa pas.
Mas i caliá pensar qu' al mes de Junh, trabalhar d' un biais intelligent es pas possible!!

anglés un plaser?

Enfin a l' ostal, tranquilla! fa un pauc mai d' un mes que soi a parlar anglés amb de convidats e de profs per l' escambi escolar. Fa longtemps qu' aviái pas parlat anglés en defòra de l' escòla.

M' a fach pensar que ensenhar una lenga es èsser engatjat dins la cultura. Es malaisit de viure mai d' una cultura. Vivi en França e soi donca emprenhada de sa cultura, puèi meti la prioritat a la cultura occitana: que devem mostrar que se pòt viure en occitan dins nòstre sègle. Aquò fa que dins ma vida me sentissi completa aital, capabla d' exprimir tot çò qu' ai de dire.
Solament ai gaireben doblidat que m' agrada tanben d' ausir e de parlar anglés. Per limitar l' abséncia de la lenga, legissi regularament lo Time magazine; de romans en anglés tanben. Mas escambiar e parlar fasiá longtemps.!!!

fa un mes que preni un banh linguistic, que d' automatismes son tornats. e lo plaser màger de dintrar dins un ostal anglés e d' autres.

Lo plaser.

cortesia

M' agrada de rescontrar de mond que son diferents de ièu. M' agrada de parlar amb de gents que son pas coma ièu e que pensan d' un biais diferent. M' interessa de descobrir de causas que coneissiái pas. Totes an quicòm de faire descobrir.

Aqueste interés, es pas totjorn comprés. De còps, o compreni pas tanpauc perque me demandi çò que soi. Benlèu afortissi pas pro çò que soi. Mas es aquesta flexibilitat que me va plan. Cresi ben que sabi plan qual soi, e çò que son las valors que defendi.

Engani los autres? Parli amb de gents que creson que pensi coma eles. Se mainan pas de mos silencis, respondi pas a lors idèas.
Me retròbi dins de situacions malaisidas. 
Ont es lo respiech, d' eles, de ièu? 

 Mas ma sinceritat es dins l' escota e lo partatge d' un moment. Pensi qu' es de respièch e pas brica d' ipocrisia o de messorga.

los novèls uèlhs.

Cada dos ans me'n vau veire lo doctor dels uèlhs. Fa longtemps que de tota ma nautor e mai de la longor de ma braçada i vesi pas. Ai besonh de clucas e pòrti de lentilhas. De mai dempuèi qualques annadas me cal verificar tanben la tension de l' uèlh e lo nèrvi perque mon paire sonha un glaucome e aquò es ereditari. Alara, regularament fau faire un contraròtle.

L' autre jorn, l' òme me diguèt que deviái cambiar de lentilhas perque las ' mieunas' se farián pas mai a la fin de l' an. Eran d' un procedís tròp vièlh. Sulpic, m' a traversada l' idèa que metiái sus mon uèlh de causas marridas, que fariái partida d' estatisticas mediaticas d' un malur de santat !! la rason es tornada: vau plan, pas ges de problèma !!
M' expliquèt qu' ara se fan amb dos materials e que l' un permet de faire respirar la membrana de l' uèlh. Comencèri de respirar.
Que benlèu auriái pas lo dejos que conflariá al moment critic allergic. Comencèri de sonrire.
 Que i auriá probablament pas de problèmas d' adaptacion perque èran de la meteissa marca. Solatjada, escotavi pas mai !!
Soi a las ensajar, e quatre jorns après : vesi de cambiaments.
Ai los uèlhs mens secs, a la fin de jornada me creman pas, e mai que mai la nuèch quand devi menar, vesi pas de formas sus la rota. Sabi ont vau, me fau pas mai paur !!